«Σας διαβεβαιώ ότι υπάρχει. Εγώ, π.χ., περιβάλλομαι μόνον από αριστερούς, οι οποίοι δεν ανήκουν σε κανένα επίσημο κόμμα. Ισως γιατί τα κόμματα και οι ηγέτες τους αφέθηκαν να παρασυρθούν από ένα σύστημα που επιβάλλει μία μόνο γλώσσα και μία μόνο σκέψη. Ο καπιταλισμός "αγγλοποίησε" τα πάντα και τους πάντες. Ακόμα κι όσοι ήταν φυσικά προσκείμενοι στην Αριστερά, υποτάχτηκαν στη μοίρα μιας μονοδιάστατης πολιτικής, χωρίς εναλλακτικές. Αυτή ήταν η γραμμή της κυρίας Θάτσερ. Αλλά η Αριστερά υπάρχει, όσο υπάρχουν απλοί άνθρωποι σαν κι εμένα, που αγωνίζονται καθημερινά ώστε η κοινωνία να έχει διαφορετικές επιλογές».
«Ας ξανακοιτάξουν το όνειρο ή την ουτοπία (πείτε το όπως θέλετε) της προηγούμενης γενιάς για μια Ευρώπη των λαών - και όχι της οικονομίας. Αυτή η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι ζητούμενο. Εχω γνωρίσει μητέρες Παλαιστίνιες, Ισραηλινές, Ιρακινές, Τουρκάλες, Κούρδισσες. Καμία δεν θέλει να στείλει το παιδί της να σκοτώσει ένα άλλο και να σκοτωθεί. Δεν πρέπει λοιπόν αυτή η "συμπληρωματικότητα" των κοινών ανθρώπινων αξιών να βρει τη θέση της στον κόσμο;»
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010
Ο καπιταλισμός ως κοινωνικό σύστημα για τον άνθρωπο απέτυχε
Πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να έχουμε σαν στόχο να συμβάλλουμε στη δημιουργία μιας κοινωνίας αλληλεγγύης με νέες ανθρώπινες και κοινωνικές αξίες. Μια κοινωνία όπου η θέση η άποψη του πολίτη θα παίζει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση νέων πολιτικών εξελίξεων, με νέες κοινωνικές αρχές και αξίες για την πολιτιστική, κοινωνική, πολιτική και οικονομική ανάπτυξη του τόπου μας.
Πιστεύω ότι αυτά μπορούμε να τα πετύχουμε μόνο μέσα από τον σοσιαλισμό
Γιατί
«Ο Σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπία.»
« Ο Σοσιαλισμός είναι πραγματικότητα.»
«Ο Σοσιαλισμός είναι κοινωνική αναγκαιότητα.»
Πιστεύω ότι αυτά μπορούμε να τα πετύχουμε μόνο μέσα από τον σοσιαλισμό
Γιατί
«Ο Σοσιαλισμός δεν είναι ουτοπία.»
« Ο Σοσιαλισμός είναι πραγματικότητα.»
«Ο Σοσιαλισμός είναι κοινωνική αναγκαιότητα.»
Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010
Νομοκρατική δικτατορία
Σύμφωνα με τον Μαρξ ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και συνθέτει μαζί με άλλους την ανθρώπινη κοινωνία. Οι άνθρωποι δημιουργούν μεταξύ τους πολύπλοκες και αλληλοεξαρτώμενες κοινωνικές σχέσεις. Για να διασφαλιστεί η ομαλή κοινωνική συμβίωση πρέπει οι άνθρωποι να υιοθετήσουν κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους συμπεριφοράς. Κάποιοι όμως δεν αποδέχονται αυτούς τους τρόπους συμπεριφοράς. Τότε επιβάλλεται η δημιουργία κανόνων για να ρυθμίσουν την συμπεριφορά των ανθρώπων.
Οι κανόνες έχουν δημιουργηθεί:
• για να συμβάλλουν στην ομαλή συμβίωση των ανθρώπων
• για να υπάρχει συνοχή και ισορροπία μέσα στην κοινωνία.
• για να προστατεύουν τον άνθρωπό από την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Ζούμε σε μια κοινωνία Δικαίου, σε μια κοινωνία όπου υπάρχουν κανόνες για την προστασία των πολιτών. Μετά από πολλά χρόνια αγώνων ο άνθρωπος κατάφερε να κατοχυρώσει μέσα από το σύνταγμα τα δικαιώματά του, τη δημοκρατία, την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης των ιδεών και των απόψεων .
Όλα αυτά τα κοινωνικά αγαθά έρχονται σήμερα και λειτουργούν εις βάρος των πολιτών και τον καταπιέζουν. Λειτουργούν αυταρχικά και αλαζονικά επάνω του και τον οδηγούν σε μια κατάσταση όπου αισθάνεται αιχμάλωτος στα δεσμά της ελευθερίας του. Ενώ σύμφωνα με το νόμο είναι ελεύθερος, ταυτόχρονα νιώθει καταπιεσμένος και ανήμπορος να αντιδράσει και να αντισταθεί.
Ηθικά νιώθει ότι ως πολίτης έχει την υποχρέωση να είναι νομοταγής και συνεπής με τις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία . Το θεωρεί καθήκον του να υπακούει και να σέβεται τους νόμους. Να σέβεται τον εργοδότη του, να πληρώνει τους φόρους του και να μεγαλώνει να παιδιά του με αφοσίωση και πάθος. Ασυνείδητα όμως αγωνίζεται για να δημιουργήσει τους αυριανούς υπόδουλος του συστήματος και να συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων πολιορκημένων και καταπιεσμένων. Ο άνθρωπος γίνεται αιχμάλωτος των νόμων που ο ίδιος δημιούργησε.
Πώς έγινε όμως και οι κανόνες, ενώ δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τον άνθρωπο, έχουν καταλήξει να τον χειραγωγούν και μάλιστα με βάναυσο τρόπο;
Η απάντηση είναι απλή: γιατί οι 300 αντιπρόσωποι που επιλέξαμε με «δημοκρατικές διαδικασίες» και τους εμπιστευθήκαμε τις τύχες μας δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας και στα καθήκοντά τους. Προδίδουν συνεχώς τον άνθρωπο και, με διάφορους νόμους που ψηφίζουν στη βουλή, αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο και τη βούλησή του. Με δημοκρατικές διαδικασίες δημιουργούν μια κοινωνία ψευδαισθήσεων με κανόνες και επιβάλλουν δικτατορικά τη θέλησή τους. Δημιουργούν μια εικονική δημοκρατία με νόμους που συμφέρουν τους ίδιους. Αυτή τη μορφή δημοκρατίας εγώ την ονομάζω «Νομοκρατική Δικτατορία».
Αυτοί που ασκούν Νομοκρατική Δικτατορία είναι μια ομάδα ανθρώπων, που αποτελούν την ελίτ. Η πολιτική ελίτ εκφράζει κατεστημένα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Επίσης υπάρχει και η οικονομική ελίτ που ασκεί πίεση στην πολιτική ελίτ με στόχο να υπερασπίσει τα συμφέροντά της και όταν αυτά απειλούνται φθάνει μέχρι και την ανατροπή της πολιτικής ελίτ.
Οι κανόνες έχουν δημιουργηθεί:
• για να συμβάλλουν στην ομαλή συμβίωση των ανθρώπων
• για να υπάρχει συνοχή και ισορροπία μέσα στην κοινωνία.
• για να προστατεύουν τον άνθρωπό από την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Ζούμε σε μια κοινωνία Δικαίου, σε μια κοινωνία όπου υπάρχουν κανόνες για την προστασία των πολιτών. Μετά από πολλά χρόνια αγώνων ο άνθρωπος κατάφερε να κατοχυρώσει μέσα από το σύνταγμα τα δικαιώματά του, τη δημοκρατία, την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης των ιδεών και των απόψεων .
Όλα αυτά τα κοινωνικά αγαθά έρχονται σήμερα και λειτουργούν εις βάρος των πολιτών και τον καταπιέζουν. Λειτουργούν αυταρχικά και αλαζονικά επάνω του και τον οδηγούν σε μια κατάσταση όπου αισθάνεται αιχμάλωτος στα δεσμά της ελευθερίας του. Ενώ σύμφωνα με το νόμο είναι ελεύθερος, ταυτόχρονα νιώθει καταπιεσμένος και ανήμπορος να αντιδράσει και να αντισταθεί.
Ηθικά νιώθει ότι ως πολίτης έχει την υποχρέωση να είναι νομοταγής και συνεπής με τις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία . Το θεωρεί καθήκον του να υπακούει και να σέβεται τους νόμους. Να σέβεται τον εργοδότη του, να πληρώνει τους φόρους του και να μεγαλώνει να παιδιά του με αφοσίωση και πάθος. Ασυνείδητα όμως αγωνίζεται για να δημιουργήσει τους αυριανούς υπόδουλος του συστήματος και να συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων πολιορκημένων και καταπιεσμένων. Ο άνθρωπος γίνεται αιχμάλωτος των νόμων που ο ίδιος δημιούργησε.
Πώς έγινε όμως και οι κανόνες, ενώ δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τον άνθρωπο, έχουν καταλήξει να τον χειραγωγούν και μάλιστα με βάναυσο τρόπο;
Η απάντηση είναι απλή: γιατί οι 300 αντιπρόσωποι που επιλέξαμε με «δημοκρατικές διαδικασίες» και τους εμπιστευθήκαμε τις τύχες μας δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας και στα καθήκοντά τους. Προδίδουν συνεχώς τον άνθρωπο και, με διάφορους νόμους που ψηφίζουν στη βουλή, αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο και τη βούλησή του. Με δημοκρατικές διαδικασίες δημιουργούν μια κοινωνία ψευδαισθήσεων με κανόνες και επιβάλλουν δικτατορικά τη θέλησή τους. Δημιουργούν μια εικονική δημοκρατία με νόμους που συμφέρουν τους ίδιους. Αυτή τη μορφή δημοκρατίας εγώ την ονομάζω «Νομοκρατική Δικτατορία».
Αυτοί που ασκούν Νομοκρατική Δικτατορία είναι μια ομάδα ανθρώπων, που αποτελούν την ελίτ. Η πολιτική ελίτ εκφράζει κατεστημένα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Επίσης υπάρχει και η οικονομική ελίτ που ασκεί πίεση στην πολιτική ελίτ με στόχο να υπερασπίσει τα συμφέροντά της και όταν αυτά απειλούνται φθάνει μέχρι και την ανατροπή της πολιτικής ελίτ.
Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Δευτέρα 4 Ιανουαρίου 2010
Πάουλο Κουέλο
Σήμερα θα παρουσιάσουμε μερικές από τις ποιο αξιόλογες σκέψεις και ιδέες του Πάουλο Κουέλο που εκφράζονται μέσα από τα διηγήματά του.
Ο Πάουλο Κουέλο γεννήθηκε το 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Εγκατέλειψε τις σπουδές του για να γυρίσει τον κόσμο ως Χίπης. Όταν επέστρεψε στη Βραζιλία, άρχισε να γράφει θεατρικά έργα και στίχους για τα τραγούδια του Ραούλ Σλεϊξας. Το 1981 αρχίζει να ταξιδεύει στον κόσμο για δύο χρόνια. Στην Ολλανδία γνωρίζει τον άνθρωπο που θ’ αλλάξει την ζωή του, παροτρύνοντας τον ν’ ανακαλύψει τον εαυτό του. Ο Κουέλο θ’ αναγεννηθεί πνευματικά στρέφοντας στο χριστιανισμό και θ’ αρχίσει το συγγραφικό του έργο. Στο πρώτο του βιβλίο «Το ημερολόγιο ενός μάγου 1987 καταγράφει τις προσωπικές του εμπειρίες. Θ’ ακολουθήσουν «Ο Αλχημιστής» 1988, «Μπρίντα» 1990, «Οι Βαλκυρίες» 1992, «Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα κι έκλαψα» 1994 κ.ά. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι έξι γλώσσες.
«Στο βάθος η ζωή είναι η τέχνη να βλέπεις πέρα από τα φαινόμενα»
« Όταν θέλουμε πάρα πολύ κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε το όνειρό μας»
«Αλχημεία θα πει να διεισδύεις στην ψυχή του κόσμου και ν’ ανακαλύπτεις τον θησαυρό που εκείνη κράτησε για τον καθέναν.»
«Τα μάτια καθρεφτίζουν τη δύναμη της ψυχής»
«¨Ο, τι κι αν κάνει ο άνθρωπος πάνω στη γη, παίζει πάντα τον κύριο ρόλο στην ιστορία του κόσμου»
«Το αγόρι δεν είχε να δείξει σε κανέναν την επιστήμη και την τέχνη του.
Κατά τη διάρκεια της πορείας προς τον Προσωπικό Μύθο του, είχε μάθει ό,τι χρειαζόταν και είχε ζήσει όσα είχε ονειρευτεί να ζήσει.Είχε όμως φτάσει μέχρι το θησαυρό του και ένα έργο μόνο τότε είναι ολοκληρωμένο, όταν φτάνουμε στο στόχο μας.
«Αγάπη δε θα πει να μένεις ακίνητος όπως η έρημος ούτε να διασχίζεις τον κόσμο όπως ο άνεμος ούτε να τα βλέπεις όλα από μακριά.
Η αγάπη είναι η δύναμη που μεταμορφώνει και καλυτερεύει την ψυχή του κόσμου.
Όταν μπήκα μέσα της πρώτη φορά, τη βρήκα τέλεια.
Μετά, όμως, διαπίστωσα ότι ήταν μια αντανάκλαση όλων των υπάρξεων και ότι είχε τους πολέμους και τα πάθη της.
Εμείς είμαστε εκείνοι που τροφοδοτούμε την Ψυχή του Κόσμου και η γη που ζούμε θα είναι καλύτερη ή χειρότερη, αν εμείς είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι.
Εκεί μπαίνει τότε η δύναμη της αγάπης, γιατί, όταν αγαπάμε, επιθυμούμε πάντα να γίνουμε καλύτεροι απ' ότι είμαστε. Οι αλχημιστές το κάνουν αυτό. Δείχνουν ότι, όταν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι απ' ότι είμαστε, τα πάντα γύρω μας γίνονται επίσης καλύτερα.»
«Πάντα, πριν πραγματοποιήσει ένα όνειρο, η Ψυχή του Κόσμου αποφασίζει να ελέγξει τι μαθεύτηκε κατά την πορεία. Και αυτό, όχι επειδή είναι κακιά, αλλά για να μπορέσουμε, μαζί με το όνειρό μας, να κάνουμε κτήμα και αυτά που μάθαμε κατά την πορεία μας προς τα εκεί.
Αυτή είναι η στιγμή που οι περισσότεροι άνθρωποι τα παρατάνε. Είναι αυτό που στη γλώσσα της ερήμου το λέμε «Να πεθάνεις από τη δίψα, ενώ οι φοινικιές φαίνονται πια στον ορίζοντα»
Μια αναζήτηση αρχίζει πάντα με την τύχη του πρωτάρη. Και τελειώνει πάντα με τη δοκιμασία του κατακτητή.
Το αγόρι θυμήθηκε μια παλιά παροιμία της χώρας του.
Έλεγε ότι η πιο σκοτεινή ώρα ήταν εκείνη πριν από την ανατολή.»
«Γιατί δε ζω ούτε στο παρελθόν μου ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό μ' ενδιαφέρει.
Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν, θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.
Θα καταλάβεις ότι στην έρημο υπάρχει ζωή, ότι ο ουρανός έχει αστέρια και ότι οι πολεμιστές πολεμούν γιατί αυτό είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης.
Η ζωή θα είναι μια γιορτή, ένα μεγάλο πανηγύρι, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε.»
Ο ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ
Ο Πάουλο Κουέλο γεννήθηκε το 1947 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Εγκατέλειψε τις σπουδές του για να γυρίσει τον κόσμο ως Χίπης. Όταν επέστρεψε στη Βραζιλία, άρχισε να γράφει θεατρικά έργα και στίχους για τα τραγούδια του Ραούλ Σλεϊξας. Το 1981 αρχίζει να ταξιδεύει στον κόσμο για δύο χρόνια. Στην Ολλανδία γνωρίζει τον άνθρωπο που θ’ αλλάξει την ζωή του, παροτρύνοντας τον ν’ ανακαλύψει τον εαυτό του. Ο Κουέλο θ’ αναγεννηθεί πνευματικά στρέφοντας στο χριστιανισμό και θ’ αρχίσει το συγγραφικό του έργο. Στο πρώτο του βιβλίο «Το ημερολόγιο ενός μάγου 1987 καταγράφει τις προσωπικές του εμπειρίες. Θ’ ακολουθήσουν «Ο Αλχημιστής» 1988, «Μπρίντα» 1990, «Οι Βαλκυρίες» 1992, «Στις όχθες του ποταμού Πιέδρα κάθισα κι έκλαψα» 1994 κ.ά. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε είκοσι έξι γλώσσες.
«Στο βάθος η ζωή είναι η τέχνη να βλέπεις πέρα από τα φαινόμενα»
« Όταν θέλουμε πάρα πολύ κάτι, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε το όνειρό μας»
«Αλχημεία θα πει να διεισδύεις στην ψυχή του κόσμου και ν’ ανακαλύπτεις τον θησαυρό που εκείνη κράτησε για τον καθέναν.»
«Τα μάτια καθρεφτίζουν τη δύναμη της ψυχής»
«¨Ο, τι κι αν κάνει ο άνθρωπος πάνω στη γη, παίζει πάντα τον κύριο ρόλο στην ιστορία του κόσμου»
«Το αγόρι δεν είχε να δείξει σε κανέναν την επιστήμη και την τέχνη του.
Κατά τη διάρκεια της πορείας προς τον Προσωπικό Μύθο του, είχε μάθει ό,τι χρειαζόταν και είχε ζήσει όσα είχε ονειρευτεί να ζήσει.Είχε όμως φτάσει μέχρι το θησαυρό του και ένα έργο μόνο τότε είναι ολοκληρωμένο, όταν φτάνουμε στο στόχο μας.
«Αγάπη δε θα πει να μένεις ακίνητος όπως η έρημος ούτε να διασχίζεις τον κόσμο όπως ο άνεμος ούτε να τα βλέπεις όλα από μακριά.
Η αγάπη είναι η δύναμη που μεταμορφώνει και καλυτερεύει την ψυχή του κόσμου.
Όταν μπήκα μέσα της πρώτη φορά, τη βρήκα τέλεια.
Μετά, όμως, διαπίστωσα ότι ήταν μια αντανάκλαση όλων των υπάρξεων και ότι είχε τους πολέμους και τα πάθη της.
Εμείς είμαστε εκείνοι που τροφοδοτούμε την Ψυχή του Κόσμου και η γη που ζούμε θα είναι καλύτερη ή χειρότερη, αν εμείς είμαστε καλύτεροι ή χειρότεροι.
Εκεί μπαίνει τότε η δύναμη της αγάπης, γιατί, όταν αγαπάμε, επιθυμούμε πάντα να γίνουμε καλύτεροι απ' ότι είμαστε. Οι αλχημιστές το κάνουν αυτό. Δείχνουν ότι, όταν προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι απ' ότι είμαστε, τα πάντα γύρω μας γίνονται επίσης καλύτερα.»
«Πάντα, πριν πραγματοποιήσει ένα όνειρο, η Ψυχή του Κόσμου αποφασίζει να ελέγξει τι μαθεύτηκε κατά την πορεία. Και αυτό, όχι επειδή είναι κακιά, αλλά για να μπορέσουμε, μαζί με το όνειρό μας, να κάνουμε κτήμα και αυτά που μάθαμε κατά την πορεία μας προς τα εκεί.
Αυτή είναι η στιγμή που οι περισσότεροι άνθρωποι τα παρατάνε. Είναι αυτό που στη γλώσσα της ερήμου το λέμε «Να πεθάνεις από τη δίψα, ενώ οι φοινικιές φαίνονται πια στον ορίζοντα»
Μια αναζήτηση αρχίζει πάντα με την τύχη του πρωτάρη. Και τελειώνει πάντα με τη δοκιμασία του κατακτητή.
Το αγόρι θυμήθηκε μια παλιά παροιμία της χώρας του.
Έλεγε ότι η πιο σκοτεινή ώρα ήταν εκείνη πριν από την ανατολή.»
«Γιατί δε ζω ούτε στο παρελθόν μου ούτε στο μέλλον μου. Έχω μόνο το παρόν, αυτό μ' ενδιαφέρει.
Αν μπορείς να μένεις πάντα στο παρόν, θα είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος.
Θα καταλάβεις ότι στην έρημο υπάρχει ζωή, ότι ο ουρανός έχει αστέρια και ότι οι πολεμιστές πολεμούν γιατί αυτό είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης.
Η ζωή θα είναι μια γιορτή, ένα μεγάλο πανηγύρι, γιατί είναι πάντα και μόνο η στιγμή που ζούμε.»
Ο ΑΛΧΗΜΙΣΤΗΣ
Παρασκευή 1 Ιανουαρίου 2010
1 – 1 – 2010
2009, Γεμάτο ευχές, πολλές ευχές , από όλους για όλους
γεμάτες υποκρισία.
2010, Νέος χρόνος - Νέο ξεκίνημα
Νέες προσδοκίες, Νέα όνειρα
Νέες ιδέες - Νέες σκέψεις
Ας είμαστε το 2100 πιο ειλικρινείς, πρώτα με τους εαυτούς μας.
Το 2010 να φέρει σε όλον τον κόσμο
ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ – ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟΣ – ΤΗΝ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ – ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ – ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ – ΥΓΕΙΑ - ΕΥΤΥΧΙΑ
Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2009
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Καλές Γιορτές
Ευχές
Για ειρήνη – ευτυχία – υγεία - χαρά
Το πνεύμα των Χριστουγέννων
Ας φωτίσει τον άνθρωπο για να μπορεί να νοιάζεται για τον άνθρωπο
Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009
Οι σύγχρονοι ήρωες βρίσκονται παντού.
Από την Ελλάδα στο πέρασμα των αιώνων πέρασαν πολλοί ήρωες.
Οι ήρωες της κλασικής εποχής, στον Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες, στην Τροία κα.
Οι ήρωες των νεωτέρων χρόνων, του δώδεκα, του σαράντα, του πολυτεχνείου κα.
Οι ήρωες του σήμερα, στους δρόμους, στα εργοστάσια, στη βιοπάλη, στα σχολεία κα.
Οι ήρωες της κλασικής εποχής και των νεωτέρων χρόνων είχαν συγκεκριμένο στόχο και γνωστό εχθρό.
Οι ήρωες του σήμερα έχουν πρόβλημα επιβίωσης και άγνωστο εχθρό.
Πρόβλημα επιβίωσης
Όλα αυτά τα χρόνια οι άνθρωποι, οι απλοί άνθρωποι, οι επιστήμονες, οι άνθρωποι του μόχθου, οι εργάτες, οι αγρότες συνέβαλαν στην ανάπτυξη και στην ευημερία αυτού του τόπου. Συνέβαλαν στην ανάπτυξη της οικονομίας, της τεχνολογίας και στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Χρόνια αγώνων και θυσιών των απλών ανθρώπων έφεραν την ευημερία, τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ισότητα στον κόσμο.
Αγωνίστηκαν για Λαϊκή Κυριαρχία, Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Πέτυχαν προόδους σε όλους τους τομείς.
Κι ενώ θα περίμενε κανείς τώρα που οι άνθρωπο κατάφεραν τα πάντα. Τώρα θα μπορούσαν επιτέλους να απολαύσουν τους καρπούς των αγώνων τους και να δουν τα όνειρά τους να γίνονται πραγματικότητα (ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη).
Θα μπορούσαν να ζουν ειρηνικά, σεβόμενοι ο ένας τον άλλον και απολαμβάνοντας τους καρπούς των κόπων τους.
Να που όμως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, όπως συνηθίζει να λέει ο σοφός λαός μας.
Όλα ήρθαν ανάποδα. Εκεί που θα περίμενε κάποιος να τελειώσουν τα βάσανα και να απολαύσουν οι άνθρωποι τη ζωή τους, η απληστία, η εκμετάλλευση, η ασυδοσία και ο παραλογισμός κάνουν την εμφάνισή τους και παίρνουν την θέση της ευτυχίας και της προόδου. Θεωρούν αυτοί οι κύριοι ότι η ανάπτυξη και η ευημερία είναι δικό τους επίτευγμα. Νομίζουν ότι τα πάντα τα πέτυχαν αυτοί και γι’ αυτό πρέπει να είναι κυρίαρχοι των εξελίξεων και να καρπώνονται αυτοί τα οφέλη της ανάπτυξης και της προόδου.
Δηλαδή πιστεύουν αυτοί οι κύριοι ( οι γνωστοί άγνωστοι) ότι τα πάντα τα πέτυχαν μόνοι τους και ότι οι θυσίες και οι αγώνες του λαού δεν έχουν καμία σημασία.
Οι ήρωες της κλασικής εποχής, στον Μαραθώνα, στις Θερμοπύλες, στην Τροία κα.
Οι ήρωες των νεωτέρων χρόνων, του δώδεκα, του σαράντα, του πολυτεχνείου κα.
Οι ήρωες του σήμερα, στους δρόμους, στα εργοστάσια, στη βιοπάλη, στα σχολεία κα.
Οι ήρωες της κλασικής εποχής και των νεωτέρων χρόνων είχαν συγκεκριμένο στόχο και γνωστό εχθρό.
Οι ήρωες του σήμερα έχουν πρόβλημα επιβίωσης και άγνωστο εχθρό.
Πρόβλημα επιβίωσης
Όλα αυτά τα χρόνια οι άνθρωποι, οι απλοί άνθρωποι, οι επιστήμονες, οι άνθρωποι του μόχθου, οι εργάτες, οι αγρότες συνέβαλαν στην ανάπτυξη και στην ευημερία αυτού του τόπου. Συνέβαλαν στην ανάπτυξη της οικονομίας, της τεχνολογίας και στη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Χρόνια αγώνων και θυσιών των απλών ανθρώπων έφεραν την ευημερία, τη δημοκρατία, την ελευθερία και την ισότητα στον κόσμο.
Αγωνίστηκαν για Λαϊκή Κυριαρχία, Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Δικαιοσύνη.
Πέτυχαν προόδους σε όλους τους τομείς.
Κι ενώ θα περίμενε κανείς τώρα που οι άνθρωπο κατάφεραν τα πάντα. Τώρα θα μπορούσαν επιτέλους να απολαύσουν τους καρπούς των αγώνων τους και να δουν τα όνειρά τους να γίνονται πραγματικότητα (ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη).
Θα μπορούσαν να ζουν ειρηνικά, σεβόμενοι ο ένας τον άλλον και απολαμβάνοντας τους καρπούς των κόπων τους.
Να που όμως λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο, όπως συνηθίζει να λέει ο σοφός λαός μας.
Όλα ήρθαν ανάποδα. Εκεί που θα περίμενε κάποιος να τελειώσουν τα βάσανα και να απολαύσουν οι άνθρωποι τη ζωή τους, η απληστία, η εκμετάλλευση, η ασυδοσία και ο παραλογισμός κάνουν την εμφάνισή τους και παίρνουν την θέση της ευτυχίας και της προόδου. Θεωρούν αυτοί οι κύριοι ότι η ανάπτυξη και η ευημερία είναι δικό τους επίτευγμα. Νομίζουν ότι τα πάντα τα πέτυχαν αυτοί και γι’ αυτό πρέπει να είναι κυρίαρχοι των εξελίξεων και να καρπώνονται αυτοί τα οφέλη της ανάπτυξης και της προόδου.
Δηλαδή πιστεύουν αυτοί οι κύριοι ( οι γνωστοί άγνωστοι) ότι τα πάντα τα πέτυχαν μόνοι τους και ότι οι θυσίες και οι αγώνες του λαού δεν έχουν καμία σημασία.
Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009
Αριστοτέλης ( 384 - 322 π.Χ. )
ΜΟΝΟ ΜΕ ΚΟΠΟ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΜΑΘΗΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ
ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΣΥΝΗΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ, ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ
ΓΙΑΤΙ ΜΑΘΗΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ
ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΣΥΝΗΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΡΟΠΩΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ
ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ, ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΛΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
