Δευτέρα 18 Απριλίου 2011
Σάββατο 9 Απριλίου 2011
καπιταλισμός - Το φίδι που καταβροχθίζει τον εαυτό του
Ας δούμε τον ορισμό της έννοιας καπιταλισμός.
Ο καπιταλισμός (κεφαλαιοκρατία) είναι το οικονομικό σύστημα παραγωγής, διανομής και ανταλλαγής προϊόντων, στο οποίο ο συσσωρευμένος πλούτος (το κεφάλαιο) επενδύεται από τους ιδιώτες κατόχους του (καπιταλιστές - κεφαλαιούχους) με σκοπό το κέρδος.
Τα θεμελιακά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού είναι:
• Η ιδιωτική επιχειρηματικότητα.
• Ο ανταγωνισμός για την κατάκτηση αγορών.
• Η κερδοσκοπική επιχείρηση.
• Η μεγιστοποίηση των κερδών της επιχείρησης.
Ο καπιταλισμός στην αρχή για να μπορέσει να εδραιωθεί δέχθηκε την κρατική προστασία της εθνικής αγοράς. Η τάση όμως των καπιταλιστών για μεγιστοποίηση των κερδών τους οδηγεί στην κατάκτηση νέων αγορών. Σε αυτήν την προσπάθεια τους χρησιμοποιούν τον όρο παγκοσμιοποίηση. Ένας όρος που για τους προγόνους μας θα ήταν μια μεγάλη ιδεολογική κατάκτηση. Όλος ο κόσμος να είναι ενιαίος. Το όλο να είναι ένα.
Χρησιμοποιούν τον όρο παγκοσμιοποίηση όχι όμως με αυτήν την φιλοσοφική έννοια.
Όταν μιλούν για παγκοσμιοποίηση εννοούν παγκοσμιοποίηση των αγορών και ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών και υπηρεσιών χωρίς βέβαια να αναφερθούν στις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στα υπόλοιπα κράτη και ιδιαίτερα στα πιο μικρά κράτη που δεν θα έχουν αντισώματα για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους.
Δημιουργούν μια κατάσταση μέσα από την οποία κανείς δεν μπορεί να γλιτώσει. Στο τέλος είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι τους θα καταστραφούν από την κατάσταση που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Ο καπιταλισμός θα φθάσει σε ένα σημείο όπου θα τρώει την ίδια την σάρκα του και μόνος του θα φέρει την εξαφάνιση του. Ο καπιταλισμός εξ ορισμού μια μέρα θα οδηγηθεί στην αυτοκαταστροφή του.
Εύχομαι αυτήν η ημέρα να έρθει σύντομα.
Για να μπορέσει ο άνθρωπος να αξιοποιήσει τα αγαθά και τις δυνατότητες που τόσο άφθονα η φύση μας παρέχει.
Ο άνθρωπος να νοιάζεται για τον άνθρωπο.
Αλληλεγγύη και Σεβασμός μεταξύ των ανθρώπων
Ο καπιταλισμός (κεφαλαιοκρατία) είναι το οικονομικό σύστημα παραγωγής, διανομής και ανταλλαγής προϊόντων, στο οποίο ο συσσωρευμένος πλούτος (το κεφάλαιο) επενδύεται από τους ιδιώτες κατόχους του (καπιταλιστές - κεφαλαιούχους) με σκοπό το κέρδος.
Τα θεμελιακά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού είναι:
• Η ιδιωτική επιχειρηματικότητα.
• Ο ανταγωνισμός για την κατάκτηση αγορών.
• Η κερδοσκοπική επιχείρηση.
• Η μεγιστοποίηση των κερδών της επιχείρησης.
Ο καπιταλισμός στην αρχή για να μπορέσει να εδραιωθεί δέχθηκε την κρατική προστασία της εθνικής αγοράς. Η τάση όμως των καπιταλιστών για μεγιστοποίηση των κερδών τους οδηγεί στην κατάκτηση νέων αγορών. Σε αυτήν την προσπάθεια τους χρησιμοποιούν τον όρο παγκοσμιοποίηση. Ένας όρος που για τους προγόνους μας θα ήταν μια μεγάλη ιδεολογική κατάκτηση. Όλος ο κόσμος να είναι ενιαίος. Το όλο να είναι ένα.
Χρησιμοποιούν τον όρο παγκοσμιοποίηση όχι όμως με αυτήν την φιλοσοφική έννοια.
Όταν μιλούν για παγκοσμιοποίηση εννοούν παγκοσμιοποίηση των αγορών και ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών και υπηρεσιών χωρίς βέβαια να αναφερθούν στις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στα υπόλοιπα κράτη και ιδιαίτερα στα πιο μικρά κράτη που δεν θα έχουν αντισώματα για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους.
Δημιουργούν μια κατάσταση μέσα από την οποία κανείς δεν μπορεί να γλιτώσει. Στο τέλος είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι τους θα καταστραφούν από την κατάσταση που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Ο καπιταλισμός θα φθάσει σε ένα σημείο όπου θα τρώει την ίδια την σάρκα του και μόνος του θα φέρει την εξαφάνιση του. Ο καπιταλισμός εξ ορισμού μια μέρα θα οδηγηθεί στην αυτοκαταστροφή του.
Εύχομαι αυτήν η ημέρα να έρθει σύντομα.
Για να μπορέσει ο άνθρωπος να αξιοποιήσει τα αγαθά και τις δυνατότητες που τόσο άφθονα η φύση μας παρέχει.
Ο άνθρωπος να νοιάζεται για τον άνθρωπο.
Αλληλεγγύη και Σεβασμός μεταξύ των ανθρώπων
Παρασκευή 8 Απριλίου 2011
Πόσο ένοχοι είμαστε.
Γιατί μια ολόκληρη κοινωνία δέχεται παθητικά αυτά τα βάναυσα μέτρα που μας επιβάλει μέσω των πολιτικών το διεθνές κατεστημένο και μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο;
Γιατί ένας ολόκληρος λαός μένει απαθής και άπραγος;
Μήπως τελικά είναι αλήθεια ότι όλοι μαζί τα φάγαμε; και ότι όλοι ευθυνόμαστε για την κατάντια αυτής της κοινωνίας;
Το σίγουρο είναι ότι όλοι ευθυνόμαστε για ότι κακό και στραβό συμβαίνει στον τόπο μας.
Το μερίδιο ευθύνης όμως δεν μπορεί να είναι το ίδιο για όλους;
Εξάλλου δεν έχουμε και όλοι τις ίδιες κοιλιές.
Μιλούσαμε για αξιοκρατία μέσα στο κόμμα και στην κοινωνία και κανείς δεν μας άκουγε.
Μιλούσαμε για τις πελατειακές σχέσεις των πολιτικών με τους πολίτες και κανείς δεν μας άκουγε.
Μιλούσαμε για δικαιοσύνη, σεβασμό για αρχές και αξίες μέσα στην κοινωνία και κανείς δεν μας άκουγε.
Τώρα απορούμε πως και γιατί φτάσαμε εδώ, στο σημείο μηδέν.
Γιατί ένας ολόκληρος λαός μένει απαθής και άπραγος;
Μήπως τελικά είναι αλήθεια ότι όλοι μαζί τα φάγαμε; και ότι όλοι ευθυνόμαστε για την κατάντια αυτής της κοινωνίας;
Το σίγουρο είναι ότι όλοι ευθυνόμαστε για ότι κακό και στραβό συμβαίνει στον τόπο μας.
Το μερίδιο ευθύνης όμως δεν μπορεί να είναι το ίδιο για όλους;
Εξάλλου δεν έχουμε και όλοι τις ίδιες κοιλιές.
Μιλούσαμε για αξιοκρατία μέσα στο κόμμα και στην κοινωνία και κανείς δεν μας άκουγε.
Μιλούσαμε για τις πελατειακές σχέσεις των πολιτικών με τους πολίτες και κανείς δεν μας άκουγε.
Μιλούσαμε για δικαιοσύνη, σεβασμό για αρχές και αξίες μέσα στην κοινωνία και κανείς δεν μας άκουγε.
Τώρα απορούμε πως και γιατί φτάσαμε εδώ, στο σημείο μηδέν.
Τρίτη 22 Μαρτίου 2011
Αριστοτέλης ( 384 - 322 π.Χ. )
Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΗ
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ.
ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ, Η ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΣΚΗΣΗ.
Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011
ανθολογία της οικονομίας
Αναδημοσίευση ποιήματος του Γ. Σουρή.
Αυτό το ποίημα το έστειλε ο Γ. Σουρής από τον τάφο του και αναφέρεται στη ζωή του σύγχρονου Έλληνα.
Πολύ παλιό το ποίημα του Γ. Σουρή και όμως από ότι φαίνεται είναι πολύ επίκαιρο.
Ο καθένας μας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!!!!!!!!!
Ο Σουρής για το ελληνικό κράτος:
Ποιός είδε κράτος λιγοστό, σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει, και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα, και δόξης τόσα μνήματα;
Νά 'χει κλητήρες για φρουρά, και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε, τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Δυστυχία σου Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς.
Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
Αυτό το ποίημα το έστειλε ο Γ. Σουρής από τον τάφο του και αναφέρεται στη ζωή του σύγχρονου Έλληνα.
Πολύ παλιό το ποίημα του Γ. Σουρή και όμως από ότι φαίνεται είναι πολύ επίκαιρο.
Ο καθένας μας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!!!!!!!!!
Ο Σουρής για το ελληνικό κράτος:
Ποιός είδε κράτος λιγοστό, σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει, και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα, και δόξης τόσα μνήματα;
Νά 'χει κλητήρες για φρουρά, και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε, τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.
Δυστυχία σου Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς.
Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Νομοκρατική δικτατορία
Νομοκρατική δικτατορία
Σύμφωνα με τον Μαρξ ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και συνθέτει μαζί με άλλους την ανθρώπινη κοινωνία. Οι άνθρωποι δημιουργούν μεταξύ τους πολύπλοκες και αλληλοεξαρτώμενες κοινωνικές σχέσεις. Για να διασφαλιστεί η ομαλή κοινωνική συμβίωση πρέπει οι άνθρωποι να υιοθετήσουν κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους συμπεριφοράς. Κάποιοι όμως δεν αποδέχονται αυτούς τους τρόπους συμπεριφοράς. Τότε επιβάλλεται η δημιουργία κανόνων για να ρυθμίσουν την συμπεριφορά των ανθρώπων.
Οι κανόνες έχουν δημιουργηθεί:
• για να συμβάλλουν στην ομαλή συμβίωση των ανθρώπων
• για να υπάρχει συνοχή και ισορροπία μέσα στην κοινωνία.
• για να προστατεύουν τον άνθρωπό από την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Ζούμε σε μια κοινωνία Δικαίου, σε μια κοινωνία όπου υπάρχουν κανόνες για την προστασία των πολιτών. Μετά από πολλά χρόνια αγώνων ο άνθρωπος κατάφερε να κατοχυρώσει μέσα από το σύνταγμα τα δικαιώματά του, τη δημοκρατία, την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης των ιδεών και των απόψεων .
Όλα αυτά τα κοινωνικά αγαθά έρχονται σήμερα και λειτουργούν εις βάρος των πολιτών και τον καταπιέζουν. Λειτουργούν αυταρχικά και αλαζονικά επάνω του και τον οδηγούν σε μια κατάσταση όπου αισθάνεται αιχμάλωτος στα δεσμά της ελευθερίας του. Ενώ σύμφωνα με το νόμο είναι ελεύθερος, ταυτόχρονα νιώθει καταπιεσμένος και ανήμπορος να αντιδράσει και να αντισταθεί.
Ηθικά νιώθει ότι ως πολίτης έχει την υποχρέωση να είναι νομοταγής και συνεπής με τις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία . Το θεωρεί καθήκον του να υπακούει και να σέβεται τους νόμους. Να σέβεται τον εργοδότη του, να πληρώνει τους φόρους του και να μεγαλώνει να παιδιά του με αφοσίωση και πάθος. Ασυνείδητα όμως αγωνίζεται για να δημιουργήσει τους αυριανούς υπόδουλος του συστήματος και να συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων πολιορκημένων και καταπιεσμένων. Ο άνθρωπος γίνεται αιχμάλωτος των νόμων που ο ίδιος δημιούργησε.
Πώς έγινε όμως και οι κανόνες, ενώ δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τον άνθρωπο, έχουν καταλήξει να τον χειραγωγούν και μάλιστα με βάναυσο τρόπο;
Η απάντηση είναι απλή: γιατί οι 300 αντιπρόσωποι που επιλέξαμε με «δημοκρατικές διαδικασίες» και τους εμπιστευθήκαμε τις τύχες μας δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας και στα καθήκοντά τους. Προδίδουν συνεχώς τον άνθρωπο και, με διάφορους νόμους που ψηφίζουν στη βουλή, αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο και τη βούλησή του. Με δημοκρατικές διαδικασίες δημιουργούν μια κοινωνία ψευδαισθήσεων με κανόνες και επιβάλλουν δικτατορικά τη θέλησή τους. Δημιουργούν μια εικονική δημοκρατία με νόμους που συμφέρουν τους ίδιους. Αυτή τη μορφή δημοκρατίας εγώ την ονομάζω «Νομοκρατική Δικτατορία».
Αυτοί που ασκούν Νομοκρατική Δικτατορία είναι μια ομάδα ανθρώπων, που αποτελούν την ελίτ. Η πολιτική ελίτ εκφράζει κατεστημένα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Επίσης υπάρχει και η οικονομική ελίτ που ασκεί πίεση στην πολιτική ελίτ με στόχο να υπερασπίσει τα συμφέροντά της και όταν αυτά απειλούνται φθάνει μέχρι και την ανατροπή της πολιτικής ελίτ
Σύμφωνα με τον Μαρξ ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον και συνθέτει μαζί με άλλους την ανθρώπινη κοινωνία. Οι άνθρωποι δημιουργούν μεταξύ τους πολύπλοκες και αλληλοεξαρτώμενες κοινωνικές σχέσεις. Για να διασφαλιστεί η ομαλή κοινωνική συμβίωση πρέπει οι άνθρωποι να υιοθετήσουν κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους συμπεριφοράς. Κάποιοι όμως δεν αποδέχονται αυτούς τους τρόπους συμπεριφοράς. Τότε επιβάλλεται η δημιουργία κανόνων για να ρυθμίσουν την συμπεριφορά των ανθρώπων.
Οι κανόνες έχουν δημιουργηθεί:
• για να συμβάλλουν στην ομαλή συμβίωση των ανθρώπων
• για να υπάρχει συνοχή και ισορροπία μέσα στην κοινωνία.
• για να προστατεύουν τον άνθρωπό από την αυθαιρεσία της εξουσίας.
Ζούμε σε μια κοινωνία Δικαίου, σε μια κοινωνία όπου υπάρχουν κανόνες για την προστασία των πολιτών. Μετά από πολλά χρόνια αγώνων ο άνθρωπος κατάφερε να κατοχυρώσει μέσα από το σύνταγμα τα δικαιώματά του, τη δημοκρατία, την ελευθερία του τύπου και της έκφρασης των ιδεών και των απόψεων .
Όλα αυτά τα κοινωνικά αγαθά έρχονται σήμερα και λειτουργούν εις βάρος των πολιτών και τον καταπιέζουν. Λειτουργούν αυταρχικά και αλαζονικά επάνω του και τον οδηγούν σε μια κατάσταση όπου αισθάνεται αιχμάλωτος στα δεσμά της ελευθερίας του. Ενώ σύμφωνα με το νόμο είναι ελεύθερος, ταυτόχρονα νιώθει καταπιεσμένος και ανήμπορος να αντιδράσει και να αντισταθεί.
Ηθικά νιώθει ότι ως πολίτης έχει την υποχρέωση να είναι νομοταγής και συνεπής με τις υποχρεώσεις του απέναντι στην πολιτεία . Το θεωρεί καθήκον του να υπακούει και να σέβεται τους νόμους. Να σέβεται τον εργοδότη του, να πληρώνει τους φόρους του και να μεγαλώνει να παιδιά του με αφοσίωση και πάθος. Ασυνείδητα όμως αγωνίζεται για να δημιουργήσει τους αυριανούς υπόδουλος του συστήματος και να συμβάλλει στη δημιουργία μιας κοινωνίας ελεύθερων πολιορκημένων και καταπιεσμένων. Ο άνθρωπος γίνεται αιχμάλωτος των νόμων που ο ίδιος δημιούργησε.
Πώς έγινε όμως και οι κανόνες, ενώ δημιουργήθηκαν για να προστατεύουν τον άνθρωπο, έχουν καταλήξει να τον χειραγωγούν και μάλιστα με βάναυσο τρόπο;
Η απάντηση είναι απλή: γιατί οι 300 αντιπρόσωποι που επιλέξαμε με «δημοκρατικές διαδικασίες» και τους εμπιστευθήκαμε τις τύχες μας δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες μας και στα καθήκοντά τους. Προδίδουν συνεχώς τον άνθρωπο και, με διάφορους νόμους που ψηφίζουν στη βουλή, αιχμαλωτίζουν τον άνθρωπο και τη βούλησή του. Με δημοκρατικές διαδικασίες δημιουργούν μια κοινωνία ψευδαισθήσεων με κανόνες και επιβάλλουν δικτατορικά τη θέλησή τους. Δημιουργούν μια εικονική δημοκρατία με νόμους που συμφέρουν τους ίδιους. Αυτή τη μορφή δημοκρατίας εγώ την ονομάζω «Νομοκρατική Δικτατορία».
Αυτοί που ασκούν Νομοκρατική Δικτατορία είναι μια ομάδα ανθρώπων, που αποτελούν την ελίτ. Η πολιτική ελίτ εκφράζει κατεστημένα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Επίσης υπάρχει και η οικονομική ελίτ που ασκεί πίεση στην πολιτική ελίτ με στόχο να υπερασπίσει τα συμφέροντά της και όταν αυτά απειλούνται φθάνει μέχρι και την ανατροπή της πολιτικής ελίτ
Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
«ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ»
«ΧΡΥΣΟΣ ΚΑΙ ΧΡΥΣΩΡΥΧΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡΒΙΩΝ»
από την εκπομπή «Η ΕΡΤ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ»
η ΕΡΤ επισκέπτεται τα ΣΕΡΒΙΑ της ΚΟΖΑΝΗΣ και αναζητά την αλήθεια για το πρώτο και μοναδικό χρυσωρυχείο στην ΕΛΛΑΔΑ.
http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=0000071988&tsz=0&act=mMainView
από την εκπομπή «Η ΕΡΤ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΟ ΕΛΛΑΔΑ»
η ΕΡΤ επισκέπτεται τα ΣΕΡΒΙΑ της ΚΟΖΑΝΗΣ και αναζητά την αλήθεια για το πρώτο και μοναδικό χρυσωρυχείο στην ΕΛΛΑΔΑ.
http://www.ert-archives.gr/V3/public/pop-view.aspx?tid=0000071988&tsz=0&act=mMainView
Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2011
Αριστοτέλης ( 384 - 322 π.Χ. )
ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ
Η ΦΥΣΗ, Η ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΣΚΗΣΗ.
Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011
τι «μέλει γενέσθαι» μετά την ψήφιση του Καλλικράτη
Πραγματικά είμαι από εκείνους που θα έδινα εύσημα στον Κύριο Τσοκάνη, στον κύριο Μπελιά, στον κύριο Σόκουτη και στον κύριο Στεργίου για την λειτουργία τους ως δήμαρχοι στον πρώην Δήμο Βελβεντού. Πολλά χρόνια έμπρακτης λειτουργίας για το καλό του τόπου τους.
* Μου αρέσει ο τρόπος που χειρίστηκαν τα διάφορα θέματα που έχουν σχέση με τον δήμο τους (η συνεχής ενημέρωση των πολιτών και οι λαϊκές Συνελεύσεις, ο προγραμματισμός, η αξιοπρέπεια και ο σεβασμός).
* Μου αρέσει γενικότερα η κουλτούρα που έχουν για την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
* Μου άρεσε η μαζική κινητοποίηση των πολιτών και ο αγώνας τους για να πετύχουν τον στόχο τους. Νέοι και ηλικιωμένοι, όλοι μαζί ξεχύθηκαν στους δρόμους για να πείσουν τους πάντες ότι έπρεπε να μείνει ανεξάρτητος ο Δήμος Βελβεντού. Δούλεψαν μεθοδικά προς όλες τις κατευθύνσεις για να πείσουν τους εμπλεκόμενους φορείς ότι είχαν δίκιο.
* Μου αρέσουν και άλλα πολλά χαρακτηριστικά αυτής της όμορφης μικρής κοινωνίας.
Προσωπικά επί της ουσίας δεν θα πάρω θέση. Εκείνο που με ενδιαφέρει είναι τι «μέλει γενέσθαι» μετά την ψήφιση του Καλλικράτη.
* Πρέπει ολόκληρη η κοινωνία να μείνει εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση που οδηγεί στο πουθενά;
* Πρέπει να παρασυρθούμε όλοι μας από την δύνη που έχει δημιουργήσει ίσως ο λανθασμένος χειρισμός των υπευθύνων;
* Πρέπει η αυτοκαταστροφή να είναι η μόνη επιλογή;
Ή θα πρέπει να σκεφτούμε ότι αυτός ο τόπος πρέπει να πάει μπροστά με την υπεύθυνη και συνειδητή λειτουργία όλων μας;
* Να σκεφτούμε ρεαλιστικά, να κοιτάξουμε κατάματα τον ήλιο και να δούμε την πραγματική αλήθεια.
* Να δούμε ότι το κοινό μας συμφέρον είναι να πάμε όλοι μαζί και να αφήσουμε πίσω τις προκαταλήψεις και τις στερεότυπες κατεστημένες αντιλήψεις που μας εγκλωβίζουν σε μια κατάσταση εγωιστικής αδράνειας που μας οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.
Πιστεύω ότι ο νέος Καλλικρατικός Δήμος Σρβίων – Βελβεντού μπορεί να λειτουργήσει και να αναδειχτεί ένας από τους πιο σημαντικούς αναπτυξιακούς φορείς της περιφέρειάς μας.
Ο δήμος μας έχει όλες τις προϋποθέσεις που μπορούν να μας οδηγήσουν στην πρόοδο και την ευημερία.
Η πολιτιστική μας κληρονομιά, η λίμνη, ο κάμπος, τα βουνά, ο ορυκτός πλούτος της περιοχής και προ παντός το αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό αποτελούν εγγύηση για την οικονομική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη του τόπου μας. Ας συνθέσουμε όλοι μαζί τις εμπειρίες μας και τις δυνατότητες που μας δίνει αυτή η περιοχή για να αναδείξουμε τον νέο δήμο μας και να τον βάλουμε ψηλά, στη θέση που πραγματικά του αξίζει.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
