Τα περί οικονομικής κρίσης είναι απλές προφάσεις.

Τα περί οικονομικής κρίσης είναι απλές προφάσεις.
Τη δική τους κρίση την παρουσιάζουν σαν κρίση της κοινωνίας.

Είναι συνειδητό δημιούργημα της άρχουσας τάξης - του συστήματος με μοναδικό σκοπό να πλουτίσουν ακόμη περισσότερο εις βάρος των λαών όλου του κόσμου.
Είναι γι’ αυτούς ο νόμιμος και ανώδυνος τρόπος συσσώρευσης του πλούτου στα χέρια των λίγων.
Σε παλαιότερες εποχές έπρεπε να στείλουν τους αυλικούς με τον στρατό τους, για να εισπράξουν βίαια τους άδικους φόρους που επέβαλαν στο λαό.
Σήμερα, έχει δημιουργηθεί μία ολιγαρχία του κεφαλαίου που με πρόσχημα τη νομιμότητα καταδυναστεύουν τους λαούς και κλέβουν ό, τι έχουν αποκτήσει με τον ιδρώτα τους.
Εμείς μένουμε άπραγοι και αδύναμοι. Γιατί εμείς είμαστε εκείνοι που φέρνουν την κύρια ευθύνη. Εμείς τους εμπιστευθήκαμε να μας εκπροσωπούν.

Η αλήθεια είναι ότι κρίση υπάρχει όχι όμως όπως την ορίζουν οι δυνάστες μας. Κρίση υπάρχει στην καθημερινότητα του απλού πολίτη, που είναι αποτέλεσμα της αλαζονείας αυτών που την έχουν σχεδιάσει.

Υπάρχει πραγματική κρίση στην κοινωνία, στους θεσμούς και στην παιδεία, έχουμε κρίση αρχών και αξιών.

Ο πλούτος που υπάρχει στη γη φτάνει και περισσεύει για να ζήσουν με αξιοπρέπεια όλο οι άνθρωποι του κόσμου. Εκείνο που χρειάζεται είναι να γίνει δίκαιη ανακατανομή του πλούτου.

Elva: Οlof Palme: 25 χρόνια μετά τη δολοφονια του

Elva: Οlof Palme: 25 χρόνια μετά τη δολοφονια του

Καλή Ανάσταση

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

τα ΜΜΕ και ο πραγματικος τους ρόλος μέσα στην κοινωνία

Αξίζει να δεις - πως μας δουλεύουν οι σωτήρες μας

καπιταλισμός - Το φίδι που καταβροχθίζει τον εαυτό του

Ας δούμε τον ορισμό της έννοιας καπιταλισμός.
Ο καπιταλισμός (κεφαλαιοκρατία) είναι το οικονομικό σύστημα παραγωγής, διανομής και ανταλλαγής προϊόντων, στο οποίο ο συσσωρευμένος πλούτος (το κεφάλαιο) επενδύεται από τους ιδιώτες κατόχους του (καπιταλιστές - κεφαλαιούχους) με σκοπό το κέρδος.
Τα θεμελιακά χαρακτηριστικά του καπιταλισμού είναι:
• Η ιδιωτική επιχειρηματικότητα.
• Ο ανταγωνισμός για την κατάκτηση αγορών.
• Η κερδοσκοπική επιχείρηση.
• Η μεγιστοποίηση των κερδών της επιχείρησης.

Ο καπιταλισμός στην αρχή για να μπορέσει να εδραιωθεί δέχθηκε την κρατική προστασία της εθνικής αγοράς. Η τάση όμως των καπιταλιστών για μεγιστοποίηση των κερδών τους οδηγεί στην κατάκτηση νέων αγορών. Σε αυτήν την προσπάθεια τους χρησιμοποιούν τον όρο παγκοσμιοποίηση. Ένας όρος που για τους προγόνους μας θα ήταν μια μεγάλη ιδεολογική κατάκτηση. Όλος ο κόσμος να είναι ενιαίος. Το όλο να είναι ένα.
Χρησιμοποιούν τον όρο παγκοσμιοποίηση όχι όμως με αυτήν την φιλοσοφική έννοια.
Όταν μιλούν για παγκοσμιοποίηση εννοούν παγκοσμιοποίηση των αγορών και ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών και υπηρεσιών χωρίς βέβαια να αναφερθούν στις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης στα υπόλοιπα κράτη και ιδιαίτερα στα πιο μικρά κράτη που δεν θα έχουν αντισώματα για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους.
Δημιουργούν μια κατάσταση μέσα από την οποία κανείς δεν μπορεί να γλιτώσει. Στο τέλος είμαι σίγουρος ότι και οι ίδιοι τους θα καταστραφούν από την κατάσταση που οι ίδιοι δημιούργησαν.
Ο καπιταλισμός θα φθάσει σε ένα σημείο όπου θα τρώει την ίδια την σάρκα του και μόνος του θα φέρει την εξαφάνιση του. Ο καπιταλισμός εξ ορισμού μια μέρα θα οδηγηθεί στην αυτοκαταστροφή του.

Εύχομαι αυτήν η ημέρα να έρθει σύντομα.
Για να μπορέσει ο άνθρωπος να αξιοποιήσει τα αγαθά και τις δυνατότητες που τόσο άφθονα η φύση μας παρέχει.

Ο άνθρωπος να νοιάζεται για τον άνθρωπο.
Αλληλεγγύη και Σεβασμός μεταξύ των ανθρώπων

Πόσο ένοχοι είμαστε.

Γιατί μια ολόκληρη κοινωνία δέχεται παθητικά αυτά τα βάναυσα μέτρα που μας επιβάλει μέσω των πολιτικών το διεθνές κατεστημένο και μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο;
Γιατί ένας ολόκληρος λαός μένει απαθής και άπραγος;
Μήπως τελικά είναι αλήθεια ότι όλοι μαζί τα φάγαμε; και ότι όλοι ευθυνόμαστε για την κατάντια αυτής της κοινωνίας;
Το σίγουρο είναι ότι όλοι ευθυνόμαστε για ότι κακό και στραβό συμβαίνει στον τόπο μας.
Το μερίδιο ευθύνης όμως δεν μπορεί να είναι το ίδιο για όλους;
Εξάλλου δεν έχουμε και όλοι τις ίδιες κοιλιές.

Μιλούσαμε για αξιοκρατία μέσα στο κόμμα και στην κοινωνία και κανείς δεν μας άκουγε.
Μιλούσαμε για τις πελατειακές σχέσεις των πολιτικών με τους πολίτες και κανείς δεν μας άκουγε.
Μιλούσαμε για δικαιοσύνη, σεβασμό για αρχές και αξίες μέσα στην κοινωνία και κανείς δεν μας άκουγε.
Τώρα απορούμε πως και γιατί φτάσαμε εδώ, στο σημείο μηδέν.

Αριστοτέλης ( 384 - 322 π.Χ. )

Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΧΡΕΗ
ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ.

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΦΥΣΗ, Η ΜΑΘΗΣΗ ΚΑΙ Η ΑΣΚΗΣΗ.

ανθολογία της οικονομίας

Αναδημοσίευση ποιήματος του Γ. Σουρή.
Αυτό το ποίημα το έστειλε ο Γ. Σουρής από τον τάφο του και αναφέρεται στη ζωή του σύγχρονου Έλληνα.

Πολύ παλιό το ποίημα του Γ. Σουρή και όμως από ότι φαίνεται είναι πολύ επίκαιρο.

Ο καθένας μας ας βγάλει τα συμπεράσματά του!!!!!!!!!

Ο Σουρής για το ελληνικό κράτος:

Ποιός είδε κράτος λιγοστό, σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει, και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα, και δόξης τόσα μνήματα;
Νά 'χει κλητήρες για φρουρά, και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε, τον κλέφτη να γυρεύουνε;
*******
Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.
*******
Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
*******
Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
*******
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
*******
Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!
*******
Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.
*******
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Δυστυχία σου Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς.
Ω Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;